Debt service coverage ratio: formule en hoe je hem leest

De DSCR stelt een eenvoudige vraag: genereert het bedrijf genoeg bedrijfsresultaat om de schuldbetalingen te voldoen die in de gemeten periode verschuldigd zijn?

Een bedrijf kan waardevolle activa bezitten en toch een zwakke aflossingscapaciteit hebben als het bedrijfsresultaat te laag is om de geplande betalingen te dekken. De DSCR is ook gevoelig voor de gekozen periode: hij kan er comfortabel uitzien als er alleen rente verschuldigd is en veel krapper als er een grote aflossing van de hoofdsom binnen de meetperiode valt. Lees hem daarom altijd samen met het aflossingsschema.

De standaardformule is:

DSCR = netto bedrijfsresultaat / totale schuldendienst

Het netto bedrijfsresultaat (Net Operating Income, NOI) is het bedrijfsresultaat dat volgens de gekozen methode beschikbaar is om schulden te betalen. De totale schuldendienst is het bedrag dat de kredietnemer in dezelfde periode aan schulden moet betalen.

Een DSCR van 1,00 betekent dat het bedrijfsresultaat precies gelijk is aan de schuldendienst. Boven 1,00 is er een buffer; onder 1,00 is het bedrijfsresultaat alleen niet genoeg. De lastigere vraag is wat er in de noemer hoort.

Wat telt als „totale schuldendienst”?

De totale schuldendienst omvat normaal gesproken alle rente- en aflossingsbetalingen die in de meetperiode verschuldigd zijn.

Wordt een lening maandelijks afgelost, dan tellen de hoofdsom en rente van elke maand mee in de berekening. Vraagt een lening alleen rentebetalingen gevolgd door een bulletaflossing van de hoofdsom, dan verandert de noemer sterk, afhankelijk van of de betaling op de einddatum binnen de gemeten periode valt.

Daarom kunnen twee DSCR-berekeningen voor dezelfde kredietnemer er heel verschillend uitzien zonder dat een van beide wiskundig fout is. De ene meet misschien de terugkerende rentelast; de andere de volledige jaarlijkse verplichting, inclusief de hoofdsom die op de einddatum verschuldigd is.

Vermeld daarom altijd de periode en de definitie van schuldendienst naast de ratio.

Een DSCR lees je het best als dekkingsfactor.

Een ratio van 1,25 betekent dat het bedrijf in de periode 1,25 USD aan bedrijfsresultaat genereerde voor elke 1,00 USD aan schuldendienst. Een DSCR van 1,50 betekent 1,50 USD bedrijfsresultaat voor elke verschuldigde 1,00 USD.

Het deel boven 1,00 is de operationele buffer. Een DSCR van 0,90 betekent dat er maar 0,90 USD aan bedrijfsresultaat beschikbaar was voor elke verschuldigde 1,00 USD, dus het tekort moet uit een andere bron komen.

Wat geldt als een goede DSCR?

Er is geen universele drempel die voor elke kredietverstrekker, kredietnemer of leningstructuur geldt.

In de gangbare zakelijke kredietverlening geeft een DSCR onder 1,00 doorgaans aan dat het bedrijfsresultaat de geplande schuldendienst niet volledig dekt. De bandbreedte van 1,00–1,25 zien traditionele kredietverstrekkers vaak als een relatief dunne buffer, terwijl cijfers boven 1,25 meestal als comfortabeler worden gezien.

Dat zijn brede conventies in de sector, geen goedkeuringsregel van 8lends. Het doel van de lening, de aflossingsstructuur, de stabiliteit van de kasstroom en het onderpand kunnen allemaal bepalen hoe een kredietverstrekker hetzelfde getal interpreteert. Zie de DSCR daarom als bewijsmateriaal, niet als een score voor geslaagd of gezakt.

De interest coverage ratio stelt een beperktere vraag: kan de bedrijfswinst de rentelasten dekken?

De gebruikelijke formule is:

ICR = EBIT / rentelasten

EBIT staat voor winst vóór rente en belasting. Anders dan bij de DSCR zit de aflossing van de hoofdsom niet in de noemer.

De ICR isoleert de last van de financieringskosten. De beperking is net zo duidelijk: een bedrijf kan een acceptabele rentedekking laten zien en toch voor een grote aflossingsverplichting staan die de ratio negeert.

Hoe de interest coverage ratio verschilt van de DSCR

De DSCR meet het vermogen om de totale schuldendienst over een periode te dekken. De ICR meet het vermogen om alleen de rente te dekken.

Ook de teller kan verschillen. De DSCR is meestal gebaseerd op NOI of een andere kasstroommaatstaf, terwijl de ICR EBIT gebruikt. Afhankelijk van afschrijvingen en andere boekhoudposten kunnen die twee bases tot wezenlijk verschillende uitkomsten leiden.

Daarom moet je DSCR en ICR niet zien als uitwisselbare versies van dezelfde ratio. Ze beantwoorden verwante maar verschillende vragen.

Bij een lening met bulletaflossing wordt het verschil extra zichtbaar: de ICR kan stabiel blijven omdat de rentelasten niet veranderen, terwijl de DSCR sterk kan dalen in de periode waarin de hoofdsom verschuldigd wordt.

Deze drie ratio's beantwoorden drie verschillende vragen. DSCR en ICR kijken naar het vermogen van het bedrijf om genoeg inkomen te genereren voor de schuldendienst. LTV kijkt naar het actief dat de lening dekt als de terugbetaling uitblijft. Geen van de drie vervangt de andere twee.

Het volgende is een illustratief voorbeeld, geen prognose van een echte 8lends-lening. Bedragen staan in USD; 8lends rekent af in digitale USD op Base.

Stel dat een klein productiebedrijf 200.000 USD leent voor 12 maanden tegen een vaste 22% APR. Het tarief van 22% valt binnen de bandbreedte van 19–25% die op 8lends wordt gehanteerd. De rente wordt maandelijks betaald en de hoofdsom van 200.000 USD is in één bulletbetaling verschuldigd aan het einde van maand 12.

Ga uit van een jaarlijks netto bedrijfsresultaat van 60.000 USD en een jaarlijkse EBIT van 50.000 USD.

Bereken eerst de rente.

Maandelijkse rente:

200.000 × 22% / 12 = 3.666,67 USD

Jaarlijkse rente:

3.666,67 × 12 = 44.000 USD

Bereken nu de DSCR met alleen de rentelast over het jaar:

60.000 / 44.000 = 1,36

Op die basis dekt het bedrijfsresultaat de jaarlijkse rente met een buffer van 36%.

Bereken vervolgens de ICR:

50.000 / 44.000 = 1,14

De dekking ligt nog boven 1,00, maar is krapper. Het verschil komt deels uit de teller: EBIT is in dit voorbeeld lager dan NOI, omdat afschrijvingen en andere operationele boekhoudeffecten de EBIT verlagen.

Neem nu de hoofdsom mee die op de einddatum verschuldigd is.

De totale schuldendienst over de periode van 12 maanden wordt:

44.000 USD rente + 200.000 USD hoofdsom = 244.000 USD

De DSCR wordt:

60.000 / 244.000 = 0,25

Het bedrijf met een DSCR van 1,36 op basis van alleen de rentelast, komt nu uit op 0,25 als de bulletaflossing van de hoofdsom in dezelfde jaarperiode wordt meegenomen.

Waarom een bulletaflossing het DSCR-beeld op de einddatum verandert

Het bedrijf is niet ineens minder winstgevend geworden. De noemer is veranderd.

Tijdens het deel van de looptijd waarin alleen rente wordt betaald, is de terugkerende betalingsverplichting 3.666,67 USD per maand. Op de einddatum komt de hoofdsom van 200.000 USD in één keer bij de totale schuldendienst.

Daarom moet je de DSCR van een bulletlening lezen met de aflossingsperiode in gedachten. De gewone operationele kasstroom kan de rente ruim dekken en toch bij lange na niet genoeg zijn om de volledige hoofdsom uit de winst van één jaar terug te betalen.

De hoofdsom moet dan bijvoorbeeld komen uit herfinanciering, de verkoop van een actief, een kasreserve of de opbrengst van een contract. Of die bron geloofwaardig is, is een aparte vraag in de kredietbeoordeling.

Het voorbeeld laat zien hoe gevoelig de ratio is voor de noemer en voorspelt niet de uitkomst van een echte lening.

Een DSCR of ICR boven 1,0 laat zien dat het bedrijfsresultaat de schuldbetalingen in de gemeten periode dekte — het is geen prognose en geen garantie dat toekomstig inkomen hetzelfde zal doen. Beide ratio's hangen sterk af van hoe de onderliggende cijfers voor inkomen en schuldendienst zijn gedefinieerd en van de gekozen periode; bij een lening met een aflossing van de hoofdsom in één keer kan hetzelfde bedrijf de ene maand een comfortabele ratio hebben en een heel andere in de maand waarin de hoofdsom verschuldigd is. Voldoen aan een dekkingsratio neemt het risico op wanbetaling niet weg, en je kapitaal blijft risico lopen.

Dekkingsratio's zijn het nuttigst als onderdeel van een bredere beoordeling van de financiële gezondheid.

De DSCR test of het bedrijfsresultaat de totale schuldendienst kan dragen. De ICR beperkt die vraag tot de rente. Geen van beide zegt of de kredietnemer goed gekapitaliseerd is, of de omzet geconcentreerd is bij een paar klanten, of dat de prognoses realistisch zijn.

Op 8lends omvat de due diligence van kredietnemers meer dan 40 criteria. De beoordeling van de financiële gezondheid kijkt onder meer naar kasstroom, kapitalisatie, de Debt-to-Equity-ratio en de huidige en verwachte omzet.

Dekkingsratio's zoals DSCR en ICR zijn het soort maatstaven waar een beoordeling van de financiële gezondheid antwoord op moet geven, maar uit de beschikbare productinformatie blijkt niet dat 8lends een van beide ratio's als formele goedkeuringsdrempel gebruikt. Een specifiekere bewering over een intern minimum moet vóór publicatie met het productteam worden geverifieerd.

Publiceert 8lends een minimale DSCR- of ICR-drempel?

In de aangeleverde productinformatie van 8lends staat geen publieke minimale DSCR of interest coverage ratio.

Dat is belangrijk, want een sectorconventie toepassen alsof het een regel van 8lends is, zou misleidend zijn. Een cijfer als 1,25 kan een nuttig referentiepunt zijn in de zakelijke kredietverlening, maar mag niet worden gepresenteerd als goedkeuringsgrens van het platform, tenzij het product die expliciet publiceert.

Het bredere due-diligenceproces wordt apart uitgelegd in de gids over hoe due diligence werkt op 8lends.

Beide ratio's brengen een complexe kredietnemer terug tot één verhouding tussen inkomen en schuldverplichtingen. Dat maakt ze nuttig, maar onvolledig.

Ze laten de kwaliteit of liquiditeit van het onderpand niet zien. Ze verklaren niet of de omzet van één klant of van veel klanten komt. Ze tonen niet hoe stabiel de marges zijn, of de behoefte aan werkkapitaal stijgt of hoe realistisch de prognoses van het management zijn.

Ze kijken bovendien terug of hangen af van aannames. Historische NOI en EBIT hoeven zich niet te herhalen. Prognoses kunnen te optimistisch blijken. Een sterke ratio vandaag kan verslechteren als de omzet daalt, de kosten stijgen of de schuldstructuur verandert.

Voor een investeerder gaat het bij DSCR en ICR dus niet om het zoeken naar één „veilig” getal. Het gaat erom te begrijpen welke verplichting de ratio dekt, welke periode hij meet en welke bron van terugbetaling buiten de ratio valt.

Een uitgebreidere lijst van ratio's of interne drempels moet vóór publicatie met het productteam worden geverifieerd.